ذکر پابوس شما از لب باران میریخت
ابر هم زیر قدمهای شما جان میریخت
هر چه درد است به امیّد دوا آمده بود
از کفِ دست دعای همه درمان میریخت
عطر در عطر در ایوان حرم میپیچید
بر سر دوش همه زُلف پریشان میریخت
نور در آینههای حَرَمت گُل میکاشت
از نگاه در و دیوار گُلستان میریخت
روی انگشت همه شوق دعا پَر می زد
از ضریح دِلتان آیه احسان میریخت
چشم در قاب مفاتیح تو را خط می بُرد
روی اسلیمی لب نام تو طوفان میریخت
روز بر قامت خورشید فلک،شب در ماه
نور از چشمه خورشید خراسان میریخت
شعر از: محمود بهرامی
نظر شما